Kernfusie zal zelfs op de lange termijn niet concurrerend zijn

Enkele redacteuren van het tijdschrift Nature maakten begin april 2026 een analyse openbaar betreffende de toekomstige rentabiliteit van de energiebron kernfusie. Relevant is, dat de verwachtingen van de kernfusie als toekomstige energiebron al decennia lang hooggespannen zijn. Op grond daarvan ondersteunen regeringen de ontwikkeling met forse subsidies, die veelal hoger zijn dan die voor nieuwe geavanceerde kernsplijtingsreactoren. De redacteuren van Nature gingen na of de verwachtingen ten aanzien van de kernfusie wel terecht zijn. Ze komen tot enkele opmerkelijke conclusies.

Twee fusietechnologieën, de magnetische en de traagheidsopsluiting, zijn het verst  uitontwikkelt. Dat tweetal vormt het uitgangspunt voor de analyse. Bij de eerstgenoemde vinden de fusiereacties plaats in een tokamak bij een extreem hoge temperatuur. Zo’n tokamak is een grote reactorkamer, die de vorm heeft van een donut. Bij de tweede technologie versmelten de atoomkernen bij een extreem hoge druk door het alzijdig bestralen van een deuterium– en tritiumhoudend pilletje met superkrachtige lasers. Traagheidsopsluiting is ook het mechanisme achter de kernfusiereacties in de zon. De reactorontwikkeling van allebei de technologieën, de magnetische en de traagheidsopsluiting, staat echter nog in de kinderschoenen. De reactorsystemen zijn groot, complex, behept met hoge investeringskosten en er is geen ervaring mee opgedaan. Het te zijner tijd opdoen van die ervaring is bovendien een langdurig proces.

Voor het trekken van de conclusies vergeleken de redacteuren van Nature de ontwikkeling van de kernfusiereactoren met de historische gegevens van enkele andere hoogtechnologische ontwikkelingen met min of meer vergelijkbare kenmerken. Daarna interviewden ze achtentwintig experts op kernfusiegebied en ze confronteerden hen met de gemaakte vergelijking.

Op grond van de uitkomsten trokken de redacteuren van Nature de conclusie, dat het raadzaam is voor de desbetreffende regeringen om in plaats van de genoemde kernfusietechnologieën enkele alternatieve, meer veelbelovende concepten op het gebied van de kernfusie financieel te ondersteunen. Voorts raadden ze aan om de schaarse middelen in plaats van aan kernfusie liever te besteden aan de verdere ontwikkeling van andere technologieën, die op een relatief korte termijn wel betaalbare, betrouwbare en schone elektriciteit kunnen produceren.

De analyse van de redacteuren van Nature zou een reactie kunnen zijn op het door de Europese Commissie gepubliceerde Werkprogramma Euratom 2026–2027 Onderzoek– en Trainingsprogramma. In dat programma, dat op 19 maart 2026 verscheen, is voor de ontwikkeling van kernfusie een bedrag uitgetrokken van € 222 miljoen. De kernsplijting krijgt minder dan de helft van dat bedrag, namelijk € 108 miljoen. Dat is inclusief de ondersteuning voor de ontwikkeling van SMR’s.

Meer informatie:
https://www.nature.com/articles/s41560-026-02022-9
https://www.nature.com/nenergy/journal-information
https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/ip_26_651

Terug naar het nieuwsoverzicht